emosi saya

merasakan emosi tidak stabil..rasa rindu kat benda2 dulu yang penah buat ..dengan kawan2..

masa sekolah...

hari2 rasa gembira..walaupun belajar susah nak paham, walaupun kena rotan depan perhimpunan, walaupun pergi sekolah hanya naik basikal, tak de kereta, walaupun belanja mak bagi hanya rm 1 sehari..

hari2 gelak walaupun kena denda berdiri depan perpustakaan kena rotan sebab buli pengawas, masih gelak walaupun ustazah dah menyampah nak menegur pasal tudung, gelak walaupun duit tinggal 50 sen dan hanya makan roti canai dan air paw kawan punye.. gelak sebab berjaya tengok wayang kali pertama dengan boyfren pada umur 14 tahun...

masa uni...
hari2 rasa gembira...walaupun belajar susah nak paham (tak penah berubah), walaupun pergi kelas jalan kaki dalam panas terik sejauh 2km hari2, duduk bilik berhimpit 8 org dan hanya 4 katil aje, makan megi sepeket kongsi 8 org...kena ketuk dengan kawan sebab ajar beratus kali pun tak paham2..(padahal cuma hapal formular je)

hari2 gelak..walaupun cgpa aku semua atas pagar dan berjaya melepaskan diri dari merepeat paper, gelak walaupun hanya pakai baju kurung kuning dan bertudung biru (so buta warna) dan berselipar tat-seng ke kelas, gelak sebab berjaya photostat "toyol" kawan dan tak payah buat short notes sendiri, gelak sebab lepas jawab paper susah aku akan tinggal nota kaki berbaur kesian untuk dibaca sang pemeriksa...

masa DPA
hari2 rasa gembira...walaupun kena bangun seawal 6 pagi n berlari seluruh INTAN KIARA, walaupun di provoke incik2 perasan bagus konon memantapkan mental aku, walaupun dipaksa belakon dan menari setiap kali modul luar, walaupun kaki2 melecit dan badan lebam2 di ganyang encik tentera dan bomba..

hari2 gelak...walaupun Tuan Saadon merepek sampai 2 pagi dengan formular "ASKAR" nye, gelak walaupun dipaksa berseluar jogging dan tshirt sedodondon macam si chumel adik taska,gelak walaupun diri sendiri dan kawan pakai tudong renyuk seribu, gelak walaupun tarian yang cuba dipersembahkan berkeupayaan buat Tan Sri KSN muntah...

masa sekarang...

saya perlu diri saya yang dulu..gelak dan gembira...